Der Titan

Op zes jarige leeftijd begon Oliver Kahn zijn voetbalcarrière in de jeugdopleiding van Karlsruher SC, de club waar zijn vader in het verleden ook voor gevoetbald had. Bij deze club die destijds uitkwam op het hoogste niveau in Duitsland maakte Oliver Kahn op 18 jarige leeftijd zijn basis debuut. Na enkele seizoenen het doel van Karlsruher SC verdedigd te hebben, was er interesse van het grote Bayern München. Deze club kocht hem voor het hoogste bedrag dat tot dan toe voor een Duitse keeper was betaald, namelijk 2,5 miljoen euro.

Bij FC Bayern München bewijst Oliver Kahn zijn waarde, en wordt al snel eerste keeper en later ook aanvoerder. Hij zou in de 14 jaren die volgen bij Bayern uitgroeien tot een keeper van wereldklasse. Daarnaast verzamelt hij door de jaren heen een enorme prijzenkast met daarin: een wereldbeker voor clubs, een Champions League, een UEFA-beker, acht Duitse landstitels, zes Duitse bekers en zes Duitse ligabekers.  Door zijn agressieve manier van keepen krijgt hij de bijnaam; Der Titan. De passie die hij uitstraalde voor het voetbal, ging vaak samen met bizarre incidenten. Vele tegenstanders maakten kennis met de handschoenen en de woede-uitbarstingen van de temperamentvolle keeper van Fc Bayern. Ook teamgenoten werden niet gespaard door der Titan, dit bleek toen Herzorg balverlies leed op het middenveld. Nadat de tegenaanval onschadelijk werd gemaakt door Kahn, werd de middenvelder van Bayern door de doelman in de kraag gevat om hardhandig te laten merken dat dit niet de bedoeling was.

Naast zijn imposante carrière bij Fc Bayern München, werd de kleurrijke doelman tussen 1995 en 2006 vijfentachtig keer opgeroepen voor het nationale team van Duitsland. Bij de Europese kampioenschappen in 2000 en 2004 mistte de doelman geen minuut. Evenals het WK in 2002, waarin de in bloedvorm verkerende Kahn Duitsland eigenhandig naar de finale wist te loodsen. Hij kreeg slechts een doelpunt tegen, en kreeg de gouden bal als beste speler van het WK uitgereikt. Maar de wereldtitel heeft deze legende nooit mogen winnen, dit omdat Brazilië in de finale van dit WK te sterk was. 

God Blaise Nkufo

Toen Blaise Nkufo in 2003 naar FC Twente kwam, was Twente een middenmoter die op de rand van de afgrond balanceerde door een vordering van de belasting dienst van 3.1 miljoen euro. Om te zorgen dat FC Twente niet verder af zou zakken, moest er wat veranderen. Een nieuwe voorzitter die zeer betrokken was bij de club werd aangesteld, dit was natuurlijk Joop Munsterman.  

Als FC Twente in het seizoen 2003-2004, de voor de meesten op dat moment nog volstrekt onbekende Blaise Nkufo presenteert als nieuwe spits, heeft iedereen nog zijn vraagtekens bij deze 1 meter 88 grote verschijning. Echter maakte Nkufo binnen no-time een einde aan deze twijfels. In december 2003 moest Twente in acht dagen tijd tegen zowel Ajax als Feyenoord, voor de Twentse supporters zijn dit altijd speciale wedstrijden. Nkufo in het bijzonder viel in deze wedstrijden op, eerst door twee wereldgoals tegen Feyenoord te maken (4-2).  Daarna door nog eens twee goals te maken, maar dan tegen Ajax. Ook hier was de tweede goal weer van een verbluffende schoonheid en de goal die definitief voor de drie punten zorgde (2-0). Aan het einde van zijn eerste seizoen had hij al 14 goals achter zijn naam staan en werd hij bekroond tot de clubtopscoorder van dat seizoen. Het daarop volgende seizoen deed Nkufo het nog beter en scoorde hij maarliefst 16 maal. Na twee succesvolle seizoenen bij de tukkers, waren er nog maar weinig supporters die er van uit gingen dat de kwaliteiten van Zwitser ook het seizoen er op nog in het Arke stadion te bewonderen zouden zijn. Maar de supporters werden positief verrast toen het nog lopende contract van Nkufo verlengd werd.  In zijn 4^e seizoen zou ‘The King’ een clubrecord kunnen verbreken. Hij zou de eerste speler van FC Twente kunnen worden die 4 seizoenen op rij clubtopscoorder werd. Het oude record  van drie seizoenen deelde Nkufo al met Jan Vennegoor of Hesselink. Deze kans om in zijn eentje in de boeken te komen liet Nkufo niet aan zich voorbij gaan en zo werd hij de eerste speler ooit voor FC Twente die 4 seizoenen op rij clubtopscoorder is geworden. Nkufo zou zijn eigen record nog verbeteren door uiteindelijk zes seizoenen op rij club topscoorder te worden. In de seizoenen dat Nkufo bij FC Twente speelde is hij echt uitgegroeid tot een absolute legende, die door de hele regio gewaardeerd werd. In het seizoen 2007-2008 moest hij met zijn 22 goals dat seizoen alleen Klaas Jan Huntelaar voor zich laten op de nationale topscorerslijst. Alleen in zijn laatste seizoen was het hem niet gelukt om topscoorder te worden, maar dat kwam simpelweg doordat Bryan Ruiz dat seizoen niet te stoppen was. Dat ‘King Nkufo’ in zijn laatste seizoen voor FC Twente zowel topscoorder aller tijde en landskampioen is geworden, is een bekroning voor alle seizoenen dat hij voor FC Twente heeft gespeeld. Nkufo heeft naar eigenzeggen FC Twente nooit echt verlaten en om eerlijk te zijn denk ik ook niet dat FC Twente Nkufo ooit helemaal zou kunnen laten gaan. Daarom mag hij met recht staan, in een rijtje van helden die nooit vergeten mogen worden.